Nick in Zuid-Afrika

Ik ben Nick, toen nog 17, maar ik ben in Zuid-Afrika 18 geworden. Ik had me geen betere plek kunnen wensen om dit te vieren..

Er is zo veel te beleven en te zien in een land als Zuid-Afrika. De lokalen zijn geweldige mensen, je collega’s heb je de grootste lol mee en er is altijd wel wat te doen in de omgeving. Maar het mooiste aan Zuid-Afrika zijn toch wel de kinderen. Aan het begin was het natuurlijk heel even wennen, maar al snel wist ik dat dit de plek was om te zijn. Elke ochtend als je aankomt met de bus komen de kinderen al rennend op je af alsof ze je grootste fan zijn om je een dikke knuffel te geven..

We konden naast het coachen ook nog kiezen om op de scholen voor de klas te staan of te helpen bij de lessen van de docenten. Ook konden we kiezen voor het helpen op het kinderdagverblijf. Dat laatste is waar ik het meeste aan terugdenk. Je komt elke week meerdere malen daar binnen en je leert ze echt kennen en ook hier weer het enthousiasme van de kinderen is geweldig.
Buiten het coachen, lesgeven en helpen op het kinderdagverblijf hadden we ook heel veel vrije tijd. De groep is geweldig, maar wat meer geweldig was waren de mama’s. Ze behandelden ze alsof je echt hun kind was en met hen in de buurt voelde dat ook een beetje zo. Het afscheid was het minst leuke van de hele reis en ik zou het zeker niet erg vinden om terug te gaan..

Na het afscheid heb ik ook nog meegereisd met de Garden Route. Een prachtige ervaring met volle dagen, een prachtig uitzicht, een gezellige groep en de beste chauffeur die we hadden kunnen wensen. Ashie we love you!! <3

Als ik ooit nog een keer terug zou kunnen, zou ik dat zeker doen. Het is de mooiste ervaring geweest die ik ooit heb kunnen wensen..