Julia in Zuid-Afrika

Mijn reis begon met heel veel zenuwen. Ik ging voor het eerst allen vliegen en had pas een keer in mijn leven gevolgen toen ik 8 was en ook meteen allen buiten Europa. Dit vond ik ongelofelijk spannend, Maar het was het allemaal waard. Wat mij stond te wachten was nog beter dan ik al jaren van had gedroomd.

Daar kwam ik dan aan op port Elisabeth, een vliegveld van niets. Op mij stonden drie lieve meiden te wachten, de coördinatoren. Zo raar om nu te beseffen dat dit drie onbekende gezichten waren en nu hele bijzonder mensen die ik nooit meer ga vergeten.

Toen ik aan kwam bij het huis stonde alle vrijwilligers mij op te wachten het was namelijk heel warm en iedereen was lekker van het weer aan het genieten bij het zwembad. De eerste paar uren waren al gezellig iedereen was zo openhartige en verwelkom de je heel lief. Dat was heel prettig. Een paar uur later kwam er een collage aan dat was heel overwelving. Uit eindelijk was dat veel maar ook wel leuk.

De eerste dagen was heel erg wennen, hitte ander cultuur en zo veel mensen. Maar dat went al snel. Zodra we aan de kinderen mochten lesgeven. Dit was de meest grote eer in mijn leven. Iets betekenen voor andere iets waar ik al heel lang van heb gedroomd, uit me comforzone gaan en dan sta je daar echt. Ik heb met zo veel plezier lesgeven aan alle kinderen ze komen naar je toe rennen geven je knuffels, vragen om je naam. Iets wat wij hier niet kennen en echt onbeschrijfelijk is.

De mensen in Zuid-Afrika hebben mijn blik op het leven echt veranderd. Op een hele mooie manier die ik nooit meer ga vergeten. Ze zijn zo lief en zorgzaam daar kunnen we in Europa nog veel van leren. Er wordt overal aan je gevraagd hoe het met je gaat. Zelf in de supermarkt.

Ik heb zelf veel verschillende dingen gegeven. Je mag zelf bepalen wat jij leuk vindt en ze gaan kijken of ze dat voor je kunnen regelen. In mij geval zag mijn week er als volgt uit, op maandag gaf ik zwemmen, dinsdag dans, woensdag childcare, donderdag dans, vrijdag theaching. Ik vond zelf de afwisseling heel leuk later heb ik ook nog hockey geven op woensdag en soms donderdag. Maar je kan ook kiezen om elke dag voetbal te geven als dat is wat bij jou past. Dat vind ik zo fijn ze gingen je echt helpen om te zoeken wat je leuk vindt en als het niet fijn was of niet werkte kon je altijd wisseling. De coördinatoren zijn zo lief en helpen je echt om een mooie tijd te hebben.

Ik heb zo veel mooie en lieve mensen mogen ontmoeten en daar ben ik voor altijd dankbaar voor. Vrienden voor het leven gemaakt. De meest mooie avonturen mogen beleven van bungyjumpen, skydive, safari, surfen, een rugbywedstrijd, of naar de run club van zondag die we samen gemaakt hebben. Elke dag was een nieuw avontuur, placement, nieuwe verhalen van kinderen of grappige moment en de middagen vol plezier en onverwachtse momenten naar de avonden uit. Ik heb de tijd van mijn leven gehad en zou het zo over doen. Dit is iets wat ik iedereen gun zo’n bijzondere plek en een mooie plek om impact te maken niet allen op de kinderen daar maar ook op jezelf. Ik zou het echt aan iedereen aanraden als je de kans hebt.

Ik heb altijd zo genoten van de momenten dat de kids mij hun taal gingen leren ik heb een beetje Afrikaans geleerd dat lijkt heel erg op Nederlands. En kosa, dat is echt een moeilijke taal wel heel mooi. Enkosi South Africa, Hamba kakuhle!!