Jill in Zuid-Afrika

Mijn verhaal

Waar moet ik beginnen hahaha. Mijn tijd in Zuid-Afrika was echt één grote ervaring. Ik heb daar negen weken stagegelopen en eigenlijk was vanaf het begin alles supergoed geregeld. Je moet alleen wel even wennen aan TIA This Is Africa 😂. Tijden veranderen, plannen veranderen en soms gaat alles gewoon net even anders dan je had verwacht. Maar daar wen je echt heel snel aan. Gewoon rustig aan en gaan met die banaan.

We werden met busjes naar de scholen gebracht en ook weer opgehaald. Op de scholen gaf ik verschillende sportlessen aan jongere en oudere kinderen. Die kinderen waren echt geweldig. Ze waren zó enthousiast en blij als je er weer was. Je merkt daar echt hoe weinig je soms nodig hebt om kinderen een leuke middag te geven. Gewoon samen sporten, lachen en lekker bezig zijn.

Mijn absolute favoriet was zwemles geven. Het water was soms echt bizar koud haha maar ik vond dat zo leuk om te doen. Daarnaast gaf je natuurlijk ook gewoon sportlessen buiten en op de scholen. Iedereen had een beetje zijn eigen rooster waardoor de één soms eerder klaar was dan de ander. Maar meestal waren we in de middag alweer terug en dan begon eigenlijk het tweede leuke gedeelte van de dag.

Want de plek waar we verbleven was echt een vibe. We hadden een zwembad en een gezamenlijke plek waar je kon poolen, pingpongen of gewoon lekker met elkaar kon zitten. Dus als je vroeg klaar was met je lessen kon je heerlijk bij het zwembad liggen. En geloof me daar hadden we weinig problemen mee 😂.

Ook thuis werd er supergoed voor ons gezorgd. Ontbijt en lunch waren geregeld en de mama’s kookten voor ons. Ze maakten onze bedden op en zorgden dat alles netjes was. Onze eigen was moesten we toen nog wel zelf doen maar zelfs dat werd uiteindelijk gewoon een gezamenlijk dingetje.

Ik sliep met zes meiden op een kamer en volgens mij deelden we met ongeveer tien mensen een badkamer met drie douches en een wc. Als je dat zo leest denk je misschien: help 😂. Maar eigenlijk vond ik dat juist een van de leukste dingen. Je leeft echt met elkaar. Als we ergens heen gingen stond iedereen tegelijk kleding uit te zoeken, haren te doen en zich klaar te maken. Complete chaos, maar wel gezellige chaos.

En natuurlijk gingen we ook op pad. Met een Uber kon je makkelijk ergens heen en met de groep deden we genoeg leuke dingen en feestjes. In die negen weken wordt zo’n groep echt een soort klein gezin. Je sport samen, werkt samen, eet samen, gaat uit samen en woont praktisch boven op elkaar.

Dus ja, negen weken met heel veel sport, kinderen, zwembad, feestjes, TIA en vooral heel veel nieuwe mensen. Je moet er gewoon met een open houding instappen. Niet verwachten dat alles precies gaat zoals thuis en soms gewoon lekker meegaan met hoe het daar loopt. Voor mij was het echt een mega leuke tijd en een ervaring die ik nooit meer vergeet.

Welk advies geef je aan wie na jou gaat?

Mijn motto “I’m just living my life and I’m still alive.” En eigenlijk zegt dat alles. Doe mee met de activiteiten, ga mee als iemand iets spontaan voorstelt, leer de locals kennen, ga lekker op pad en geniet vooral van alles wat op je afkomt.

En ja, soms deel je met tien man een badkamer, is het zwembad ijskoud of loopt een planning totaal anders. Lekker laten gebeuren. Voor je het weet zijn die weken voorbij en wil je eigenlijk nog helemaal niet naar huis.