Naam
Florian
Hoe lang heb je stage gelopen?
20 weken
Korte biografie
Hoi, ik ben Florian en ik ben vierdejaars student aan de HALO. Voor mijn minor heb ik ervoor gekozen om een heel semester naar Indonesië te gaan. Ik woon, loop stage én sport in de stad Semarang, op het eiland Java, bij de organisatie De Kracht van Sport.
Deze ervaring heeft mij enorm laten groeien, zowel als docent als persoon. Het wonen, werken en sporten in een compleet andere cultuur, het opbouwen van iets vanaf de basis en de energie van de kinderen maken dit tot een unieke en onvergetelijke ervaring.
Hoe tevreden was je met de begeleiding in Nederland?
Ik ben erg tevreden over Ruben. Zoals eerder genoemd is hij zeer flexibel, denkt hij in oplossingen en is hij altijd goed bereikbaar. Daarnaast staat hij open voor feedback en nieuwe ideeën, en werkt zijn enthousiasme erg aanstekelijk.
Mijn verhaal
Mijn keuze voor Indonesië was eigenlijk snel gemaakt. Mijn nicht woont in Singapore en dit was voor mij de perfecte kans om haar eindelijk eens te bezoeken. Daarnaast sprak Indonesië mij aan vanwege de historische band met Nederland. Wat het extra interessant maakte, is dat de organisatie nog maar net was gestart. Hierdoor kreeg ik de kans om echt iets op te bouwen en mijn eigen bijdrage te leveren.
In Indonesië wordt er in de ochtend lesgegeven op peuter-, basis- en middelbare scholen. In de middag is er soms een extra lesmoment op school of worden er trainingen verzorgd bij voetbalclub Dayakrida FC (neem vooral een kijkje op Instagram: dayakrida.fc 😉). Sinds kort is daar ook een bokstraining bij gekomen, opgezet door een vrijwilliger.
Zelf heb ik mij vooral beziggehouden met het verder ontwikkelen van de voetbalclub. Toen ik aankwam had er alleen een selectiedag plaatsgevonden, dus er was nog veel ruimte om te groeien. Inmiddels zijn er vaste trainingen bij gekomen, waaronder keeperstrainingen, worden er wedstrijden gespeeld en is er gesponsorde kleding geregeld. Daarnaast heb ik meegeholpen met het opzetten van lescurricula, het maken van leskaarten en het bedenken van verschillende manieren van lesgeven.
De meeste kinderen spreken nauwelijks Engels, wat het soms uitdagend maakt, maar ook juist leuk en leerzaam. Je duikt vanzelf de Indonesische taal in en krijgt hier ook taallessen voor. De cultuur is totaal anders dan in Nederland, eigenlijk precies het tegenovergestelde, maar dankzij de open en vriendelijke staf voelde ik me al snel thuis.
Naast het lesgeven heeft Java ontzettend veel te bieden op het gebied van natuur en cultuur. Er is genoeg tijd om eropuit te gaan en mooie plekken te ontdekken. Zo ben ik tussendoor onder andere naar Maleisië, Singapore en Sri Lanka geweest en heb ik een groot deel van het eiland verkend.
Deze ervaring heeft mij enorm laten groeien, zowel als docent als persoon. Het wonen, werken en sporten in een compleet andere cultuur, het opbouwen van iets vanaf de basis en de energie van de kinderen maken dit tot een unieke en onvergetelijke ervaring.
Welk advies zou je mee willen geven aan toekomstige stagiairs/vrijwilligers?
Twijfel je om zo’n avontuur aan te gaan? Gewoon doen! 🙂











