Naam
Feline

Hoe lang hebben jullie stage gelopen?
9 weken

Korte biografie

Mijn naam is Feline en ik ben 19 jaar. Ik doe de opleiding ROC sport college in Utrecht waar ik alles leer over sport, bewegen en gezonde leefstijl. naast mijn opleiding spreek ik graag af met vriendinnen en ga ik naar de sportschool

De herinneringen die ik aan dit mooie avontuur over heb gehouden zal ik nooit meer vergeten en ik zal het altijd als thuis beschouwen. Ik ging weg met een dikke traan, maar kijk terug met een grote glimlach!

Hoe tevreden was je met de begeleiding in Nederland?

Ruben heeft mij heel goed begeleid door het proces. Ik kon hem altijd wel bereiken en dat was erg fijn

Mijn verhaal

Voor mijn opleiding moest ik naar het buitenland om een stage te volgen. Zelf wist ik al wel dat ik naar Afrika wilde. Vervolgens ging ik op het internet zoeken en kwam ik uit bij de Kracht van Sport. Ik nam contact op met Ruben en maakte een afspraak om te videobellen. 2 of 3 dagen later kwam ik Ruben heel toevallig tegen op mijn opleiding want het was de week van de “internationale student”. Dit was heel toevallig! Ruben heeft mij toen zo enthousiast gemaakt over Ghana, dat ik eigenlijk nergens anders meer heen wilde. Dus ben ik op 21 juni vertrokken naar Ghana voor mijn stage in het buitenland!

Toen ik aankwam werd ik opgehaald door een van de begeleiders van de organisatie. Vanuit het vliegveld gingen we niet gelijk naar huis. Die dag was een van de coördinatoren jarig, dus was er feest!Ik werd gelijk naar de plek gebracht waar iedereen was van het huis. Ik ontmoette ook gelijk de rest van de vrijwilligers.


De volgende dag ging ik op oriëntatie. Ik werd rondgeleid door de stad en gingen we een ijsje eten. In de eerste week heb ik even kunnen wennen aan het gevoel dat ik in Ghana was. Daarna ben ik begonnen met het geven van hockey training. Ik merkte al snel dat de kinderen het ontzettend waardeerde dat ik daar stond, dat gaf mij ook een heel fijn gevoel! Omdat het hockeyveld vaak bezet was, kon ik niet elke dag training geven. Dit vond ik heel vervelend voor de kinderen, dus als we weer konden trainen deed ik extra lang over de training. Dit waardeerde de kinderen heel erg. Zo kreeg ik ook het gevoel dat de kinderen meer leerde en progressie maakte. Ik kwam er al snel achter dat tijd in Ghana niet heel belangrijk was. Als mijn begeleider zei dat ik er om 8 uur moest zijn, begonnen we om 10 uur.

Aan het begin was het voor mij heel erg wennen. Het is net alsof je in een hele andere wereld zit. Alles is anders dan in Nederland. Gelukkig voelde ik me heel snel thuis en werden de mensen in het huis net als familie voor me.
Ook ging ik elke dag naar het weeshuis om met de kinderen te spelen. Deze kinderen hebben echt mijn hart gestolen! Ze zijn zo ontzettend blij en enthousiast als ze je weer zien, wat mij ook altijd heel goed deed. Ze hadden niet veel speelgoed in het huis, dus af en toe namen we wel eens ballonnen en bubbel blaas voor ze mee. W’e probeerde zo veel mogelijk leuke activiteiten te bedenken voor ze. In de ochtend hielp ik Maweena met school. Dit vonden ze heel leuk! Het deed mij erg goed om elke dag daar aan te komen en de kinderen weer te zien die op je af komen rennen met een grote lach op hun gezicht.

Het uitgaansleven in Accra was ook heel anders dan in Nederland. Je gaat overal heen met een Bolt auto die je kan boeken voor maar 2 euro. Op dinsdag was het altijd Zen Garden en woensdag Salsa Night! Door het uitgaan leerde ik ontzettend veel mensen kennen en bouwde ik snel mijn eigen eigen leventje daar op.
En nog steeds spreek ik die mensen die ik daar heb ontmoet. Vrienden en familie die ik voor het leven overhoud. De herinneringen die ik aan dit mooie avontuur over heb gehouden zal ik nooit meer vergeten en ik zal het altijd als thuis beschouwen. Ik ging weg met een dikke traan, maar kijk terug met een grote glimlach!

Welk advies zou je mee willen geven aan toekomstige stagiairs/vrijwilligers?

Geniet, wees jezelf en voel je thuis! Het gaat zo voorbij voor dat je het weet.