Baowei in Indonesië

In februari vertrok ik samen met vijf anderen (Puck, Teuntje, Nynke, Oscar en Jasper) naar Semarang, waar we deel uitmaakten van de pilotgroep van het nieuwe project DKSV in Indonesië. We werden warm verwelkomd door het volledige Indonesische team; een geweldige groep met ontzettend veel energie. Later sloot Kat zich ook bij ons aan, wat de sfeer nog gezelliger maakte.

Onze taak was om het project op te zetten en waar nodig te verbeteren. Samen met het Indonesische team hebben we het project naar een hoger niveau getild, waarbij iedereen zijn eigen kwaliteiten inzette. Doordat iedereen hetzelfde doel voor ogen had en flexibel, kritisch, gemotiveerd en enthousiast was, vormden we een gouden combinatie.

Er moest in het begin nog veel uitgezocht worden. De oorspronkelijke doelgroep bleek uiteindelijk niet helemaal bij de missie van De Kracht van Sport te passen. Tijdens ons verblijf is het ons echter gelukt om, samen met het Indonesische team, verschillende andere scholen te bezoeken. Op elke school werden we met open armen ontvangen door zowel de leerlingen als de leraren. Uiteindelijk hebben we vijf nieuwe scholen aan het project weten toe te voegen. Ik ben er onwijs trots op dat we dit als team hebben neergezet.

Soms was de locatie op de scholen een flinke uitdaging, bijvoorbeeld wanneer je op een klein pleintje met 90 kinderen stond te sporten. Maar door simpelweg een muziekbox aan te zetten en met de kinderen te gaan dansen, ontstond er een geweldige energie waar iedereen enorm van genoot.

Ook in ons eigen huis waren er aanvankelijk wat verbeterpuntjes, maar beetje bij beetje werd het verblijf aangenamer. Teuntje en ik hebben uiteindelijk een inventarisatiedocument gemaakt met suggesties om het huis leefbaarder en gezelliger te maken.

Naast het geven van sportlessen in de ochtend en middag, was er ook ruimte voor ontspanning. We dronken koffie bij leuke koffietentjes, keken series op de bank, gingen uit eten of sportten met elkaar. Op dinsdagavond organiseerden we vaak een sportactiviteit met het hele team, wat niet alleen gezellig was, maar ook een uitstekende teambuildingsactiviteit bleek. Zo speelden we voetbal of badminton, of stond er een avondje karaoke op de planning.

Op de vrijdagen en zaterdagen gingen we er vaak op uit. We bezochten het Dieng-plateau, waar we tijdens een prachtige zonsopgang een berg beklommen, of we gingen winkelen in Semarang. De zondag stond in het teken van de community’s, waar we op verschillende locaties sport aanboden.

Onverwacht kregen we vakantie vanwege de ramadan, wat Oscar en mij de kans gaf om naar Sumatra te reizen. Dat eiland is werkelijk schitterend. We hebben daar een jungletrektocht gemaakt waarbij we orang-oetans hebben gezien. Daarnaast hebben we mooie hikes gemaakt en over het eiland getoerd op de scooter, langs prachtige traditionele dorpjes en uitgestrekte rijstvelden.

De ramadan was in het begin wel een uitdaging voor de sportlessen, omdat het beleid aangepast moest worden. Dankzij de flexibiliteit en creativiteit van het team vonden we echter snel nieuwe, minder intensieve sportactiviteiten die goed aansloten bij de situatie.

Al met al heb ik onwijs genoten. Ik ben verliefd geworden op de cultuur, de natuur en het eten van Indonesië. Wat een geweldig land!